Logo desleuteloss.nl


In de garage van Frans staat zijn Ferrari-rode Fiatje 500 uit 1974. "Die gaat ook mee", zegt Frans. "Handig in de smalle straatjes van het stadje".
In de garage van Frans staat zijn Ferrari-rode Fiatje 500 uit 1974. "Die gaat ook mee", zegt Frans. "Handig in de smalle straatjes van het stadje". (Foto: Dick Hubertus)

Frans maakt Italiaanse droom waar

OSS - Er zullen weinig Ossenaren zijn die nog nooit op een feestje, receptie, verjaardag of andere feestelijke gelegenheid iets gegeten hebben van Frans Manders. Zijn borrelhapjes waren 'wereldberoemd' in heel Brabant, een ware delicatesse. In het straatbeeld was hij met zijn witte bestelwagen een vertrouwde verschijning als hij weer eens op weg was om een bestelling te bezorgen. Dat alles is echter sinds kort verleden tijd. Frans stopt ermee en gaat volgende maand emigreren naar Italië.

Door Dick Hubertus

Frans (65) vertelt: "Met onze zaak de Mangerie ben ik begonnen in het winkelcentrum Sterrebos. We verkochten kaas, vleeswaren, delicatessen en ik verzorgde daar ook al catering. In 1977 legde een verschrikkelijke brand het winkelcentrum in de as. We hebben toen nog gedraaid in een noodcentrum. Naderhand ben ik ingetrokken bij De Bakkers Lamers. Daar hebben we 15 jaar gezeten. Daarna heb ik me 10 jaar lang helemaal toegelegd op catering, hier vanuit de bedrijfsruimte achter ons huis. Tja, die beroemde hapjes. Ik heb ze zelf ontwikkeld en door de jaren heen moet ik er tienduizenden van gemaakt hebben. Mijn vrouw Ria heeft altijd meegeholpen. We zijn 43 jaar getrouwd en hebben 43 jaar samengewerkt."

Tot rust komen en beeldhouwen
Als Ria is opgestaan om de hond uit te laten vervolgt Frans: "Het is mooi geweest. We gaan emigreren naar een historisch stadje aan het Comomeer. We hebben daar sinds 14 jaar een appartement op een hele mooie plek in het oude centrum. Het is een historisch pand met een groot terras van waaruit je uitzicht hebt op de binnentuin en het meer. Ik kom daar helemaal tot rust en kan daar heerlijk beeldhouwen. Onder ons balkon stroomt een beekje. Ik ga dan op een steen in het water zitten om mijn beelden af te schuren. Het gruis valt in het rustig kabbelende beekje en wordt afgevoerd. De buurman komt vaak kijken als ik aan het werk ben. Hij brengt dan een lekkere fles wijn mee en dan gaan we samen zitten pimpelen. Mijn Italiaans is best goed en ik kan me prima verstaanbaar maken."

"Schilderen vind ik ook heerlijk", gaat Frans verder. "Het landschap is er prachtig, inspiratie genoeg. In de kersttijd is er altijd een wedstrijd in het stadje wie de mooiste kerststal kan maken. Ze worden dan overal op mooie plekjes neergezet. Daar doe ik natuurlijk ook aan mee. We willen graag inburgeren".

En tot slot: "Tja, waarom houd ik van Italië? Italianen zijn warme, sympathieke mensen. Het leven gaat daar nog rustig. Je kunt er heerlijk fietsen en wandelen in de bergen. Je krijgt er het la dolce vita-gevoel. Onze kleinkinderen van 8 en 10 zeiden: We vinden het wel erg dat jullie gaan, maar prachtig dat jullie droom uitkomt. Mooi hè".

13 reacties
Meer berichten