Uiterlijk is er niets mis, maar dat is precies waar mensen met NAH tegenaan lopen, vinden (vlnr) Wim Staal, Nancy de Haas en Twan van Gaal.
Uiterlijk is er niets mis, maar dat is precies waar mensen met NAH tegenaan lopen, vinden (vlnr) Wim Staal, Nancy de Haas en Twan van Gaal. (Foto: )

Tien jaar hulp na NAH: 'Uiterlijk is aan ons meestal niets te zien'

Tijdens het ophalen van haar kinderen van school sloeg bij Nancy de Haas het noodlot toe. Ze kreeg zeven tia's en daarna een herseninfarct. Drie jaar met zware revalidatie volgden, onder andere bij Centrum De Tolbrug in Oss. Werken was niet meer mogelijk. Naast zwemmen en wandelen is Nancy (47) nu actief voor Stichting NAH4US, die dit jaar 10 jaar bestaat. Het is een stichting van en voor mensen met een niet-aangeboren hersenletsel; 4 US staat voor: for us. Twee keer per maand organiseert NAH4US een ontmoetingsavond in buurthuis Kortfoort voor mensen met NAH vanaf 18 jaar met hun partners, familie en vrienden.

Door Dick Hubertus

Nancy de Haas vertelt: "Wij lopen vaak aan tegen onbegrip. Uiterlijk is er aan ons meestal niets te zien. Het zijn meestal niet zichtbare gevolgen waar wij mee kampen. Zo is vaak het spreken moeilijker, kampen we met chronische vermoeidheid en daardoor ook een mindere motoriek. Het betekent dat ik door mijn infarct een aangepast leven moet lijden. Steeds als ik iets wil doen moet ik eerst nadenken of ik het wel kan doen, of dat ik het moet uitstellen of dat het helemaal niet verstandig is."

Ontmoeten staat centraal 
Mede-bestuurslid Wim Staal (62) vertelt: "Na mijn infarct kon ik niet meer lopen. Ook werken lukte niet meer. Vooral tijdens de revalidatieperiode legde ik mezelf te veel druk op. Dat is slecht omdat de klachten dan alleen maar verergeren en de vermoeidheid eerder toeslaat. Ook stress is slecht. Het is moeilijk om aan buitenstaanders uit te leggen waar wij mee kampen. Daarom is het ook fijn om twee keer per maand naar het NAH4US-café te gaan. Gewoon een leuke avond uit, samen biljarten, een kaartje leggen of een beetje kletsen met een biertje erbij. Geen harde muziek, maar wel gezelligheid. Het ontmoeten staat centraal."

Met lach naar huis
"Deze avonden zijn ook een mooie gelegenheid om nieuwe contacten te leggen en om ook buiten het NAH4US-café iets af te spreken", vervolgt Wim. "Het café is voor ons een mogelijkheid om onszelf te kunnen zijn en onze problemen even te vergeten. De avonden zijn niet zozeer bedoeld om ervaringen uit te wisselen, al mag dat gerust." Nancy vult aan: "Wij zijn blij dat we na onze attaque er nog redelijk zijn uitgekomen en middels het werk voor de stichting iets voor lotgenoten kunnen doen. Op de ontmoetingsavonden is het mooi om te zien hoe de mensen de eerste keer aarzelend binnenkomen, maar 's avonds met een brede lach naar huis gaan."

Voldoening
Ook Twan van Gaal (51) is bestuurslid van NAH4US. Hij vertelt: "Het moeilijkste van de revalidatie is het accepteren van wat je niet meer kunt. Op mijn 37e kreeg ik hersenbloedingen en van de een op de andere dag kon ik niets meer. Ik heb 8 weken in het ziekenhuis gelegen en ben er redelijk vanaf gekomen. Ik werk nu 16 uur bij IBN, stroopwafels in blikjes doen. Dat werk is zwaar onder mijn niveau. Ik zou moeilijker werk kunnen doen, het duurt alleen wat langer voor ik het onder de knie heb. Ik vind het jammer dat ik de kans niet krijg om me verder te ontwikkelen. Tijdens café-avonden zijn er ook workshops. Dat is goed voor de motoriek en geeft ontspanning en voldoening als je weer iets gemaakt hebt."

De avonden van NAH4US-café worden twee keer per maand gehouden in buurthuis Kortfoort aan de Floraliastraat 93 in Oss. Altijd op de donderdag. De locatie is rolstoeltoegankelijk en gemakkelijk bereikbaar. Aanmelden is niet nodig en de toegang is gratis. De exacte data van de bijeenkomsten staan op de website van NAH4US.

Meer berichten