Ondanks de risico's bij luchtgevechten trekken vele streek­genoten richting de kleine Elft in Reek om de stoet te aanschouwen, onder wie ook Wim.
Ondanks de risico's bij luchtgevechten trekken vele streek­genoten richting de kleine Elft in Reek om de stoet te aanschouwen, onder wie ook Wim. (Foto: Privécolelctie Wim Boeijen)

Oorlogsverhaal uit Reek: 'een engeltje op de schouder'

REEK -  In september 1944 begonnen de geallieerden aan de grootste luchtlandingsoperatie uit de geschiedenis om Europa verder van de Duitse bezetting te bevrijden; Market Garden. Vanuit België zou een grondoffensief gestart worden vanuit Engeland een luchtoffensief. De geallieerde soldaten hadden als doel om een aantal belangrijke bruggen te veroveren, waarna ze door zouden kunnen stoten het Duitse Ruhrgebied.

Op 17 september startte de operatie en landden er duizenden geallieerde parachutisten tussen Eindhoven en Arnhem en ten zuidoosten van Nijmegen. In de buurt van Reek woonde in 1944 de vijftienjarige seminarist Wim Boeijen. Reek was een strategische plaats in het militaire plan van de geallieerden en vormde een belangrijke oeververbinding over de Maas bij Grave richting Nijmegen.

Mitrailleurvuur 
Al op de eerste dag van Market Garden landen er parachutisten van de Amerikaanse Airborne Division in de buurt van Reek, rond Grave, Velp en Overasselt. Hun eerste doel is het veroveren van de Graafse Maasbrug, de tegenwoordige John S. Thompsonbrug, op de Duitsers. Dit schouwspel wil Wim maar al te graag zien, en samen met zijn vader en twee broers fietst hij naar het wachthuis aan de Maasdijk in Reek. Daar zullen ze een mooi uitzicht hebben over de uiterwaarden richting Velp en Grave en misschien zien ze daar dan ook wel gevechten! Maar zodra ze hun hoofd boven de dijk uitsteken ratelt er een mitrailleur. Gelukkig raakt er niemand gewond. Het zal niet de laatste keer zijn dat Wim aan de dood ontsnapt.

Mijnen
De nieuwsgierigheid van Wim naar de geallieerde troepen is de volgende dag nog niet gestild. Met een aantal dorpsgenoten trekt hij daarom richting Grave. Bij Velp ziet hij Amerikanen Player-sigaretten uitdelen. Die wil hij maar al te graag hebben! Bij de Tol loopt hij samen met een vriend recht op zijn doel af, maar daardoor ook recht een mijnenveld in. Onder de Amerikanen ontstaat grote paniek. 'Jesus Christ', schreeuwt een van hen, 'Mines, mines!'. De eiken takken die moeten dienen als camouflage heeft Wim niet op die manier opgevat. Het loopt goed af, voor de tweede keer. De volgende dag op 19 september, trekt een grote stoet soldaten en legervoertuigen via Zeeland en Reek naar Grave. Ondanks de risico's bij luchtgevechten trekken vele streek­genoten richting de kleine Elft in Reek om de stoet te aanschouwen, onder wie uiteraard ook Wim. Gevaren zien ze niet.

Beschermengel
De doelen van Market Garden werden niet gehaald, al zorgde de operatie enkele dagen voor opschudding. Aan de roerige tijd herinnert het monument van de beschermengel dat nu in Reek te vinden is. Later voelde de bijna-doodervaring van Wim voor hem nog steeds onwerkelijk, alsof het niet echt gebeurd was. Hij heeft God vele malen bedankt, omdat Wim van mening was dat Hij voor dat engeltje op de schouder had gezorgd.

Justin Stolwijk
Meer berichten